روزه - توبه - انابه - گناه - حلال

داشتم دفتر يادداشت يکی از رفقا رو ميخوندم به متن جالبی برخوردم که حيفم اومد براتون ننويسم . با هزار خواهش و تمنا ازش اجازه گرفتم که بدون نوشتن اسم صاحب اين متن از اون تو وبلاگم استفاده کنم:

ديروز داشتم تو خيابون با سرعت ميرفتم. سر ميدون ونک بود. به خط عابر پياده که رسيدم کمی از سرعتم کم کردم که اگه کسی ميخواد رد بشه بتونه. نيم نگاهی هم به پياده رو انداختم. در يه لحظه ديدم يه دختر خوشگل و جذاب با موهای تقريبا روشن داره مياد به طرف خيابون. خيلی زودتر از اونکه فکر کنم ترمز زدم و راه دادم که رد بشه. آروم به چشمای ريمل زده اش نگاه کردم. يه نگاه تشکر آميز به من کرد و آروم سرش رو برگردوند. به خودم اومدم. من روزه بودم اين چه نگاهی بود که کردم؟ آدم روزه ميگيره که گناه نکنه. روزه ميگيره که يه کم دست و پای خودشو جمع کنه. اين چه نگاهی بود که کردم. نگاهم رو دزديده بودم ولی ميدونستم که فايده نداشت. اون رفته بود و اگه ميخواستم دوباره هم اونو ببينم کاری نميتونستم بکنم. اون وقتی که بايد نگاهم رو ميدزديدم با جرات و جسارت تموم نگاه کردم و حالا ديگه ياد خدا افتاده بودم. عرق سرد کردم. بدنم لرزيد. نميدونستم چطوری اون راه رو رفتم. با خودم دعوا داشتم. از خودم بيشتر از هر کسی بدم ميومد و خجالت ميکشيدم. ياد حرف عموم افتادم. ميگفت: وقتی لذت گناه تبديل شد به خجالت و ناراحتی يعنی توبه کردی. ووقتی اين حالت رو پيدا کردی که هر وقت ياد کارت افتادی از ناراحتی به خودت لرزيدی يعنه انابه يعنی توبه پايدار.    فهميدم توبه کردم. قرار گذاشتم يه زنگ بهش بزنم و بپرسم که روزه من چی ميشه؟ روزه ام باطله يا نه؟ وقتی بهش زنگ زدم بهم گفت: روزه ات درسته. و اصلا روزه برای اين نيست که جلوی خودت رو بگيری که گناه نکنی. گناه رو هيچ وقت نبايد انجام بدی. روز و شب و ماه رمضون و شعبون نداره. روزه برای اينه که تمرين کنی حتی يه کارهای حلال رو هم انجام ندی. از حلال خدا بگذری و به خودت مسلط بشی.

 

/ 0 نظر / 12 بازدید